Luscinia et Hirundo.  

P

rocul ab agro evolavit Hirundo. Reperit autem desertis insidentem silvis argutam Lusciniam, quae deflebat Itylum ante tempus excidentem dulcissimo tempore vitas.
Ex cantibus altera agnovit alteram ; ideoque simul advolantes una confabulabantur. « Vivas, dilectissima », dixit Hirundo. Hodie primum video te post Thraciam. Nos semper dira quaedam disjunxit fortuna. Virgines si quidem fuimus separatae seorsum. Sed agrum deveni hominumque domicilium, ubi contubernalis nobis et arnica commoraberis. Subdialem relinque vitam, et apud homines sub eodem tecto tegulisque habita sub eisdem. Quid te nocturna irrorat noctu pruina, et urit aestus , cunctaque silvestrem macerant? Eia age, te ipsam prudente sermone qualis sis ostende ».
Cui vicissim arguta Luscinia respondit : « In rupibus sine remaneam desertis , neque me montanis abducas saltibus. Post Athenas, hominem fugio, fugio et urbem. Mihi domus omnis mortaliumque commercium dolorem pristinarum redulcerat calamitatum ».
Solamen quoddam est adversi fati serino sapiens, ac Musa turbaeque fuga ; mœstitia vero, si aliquis, olim fortuna florens, humilis rursus coram il lis appareat quibuscum est habitaturus.
Quod illi prosit injuriam qui passus est procul a rebus abesse quae memoriam refricant malorum.











BABRII FABVLAE lAMBICAE CXXIII - FR. BOISSONADE - MDCCCXLIV -




N'hésitez-pas à laisser des commentaires, de donner votre avis sur la fable ou l'article ; si vous le souhaitez répondez à ceux qui demandent des renseignements...
Dans vos réponses soyez polis et affables. Ici vous êtes chez vous, ce site est fait pour vous, participez, réagissez, enfin faites comme chez vous. Merci.

blog comments powered by