Agricola Et Ciconia.  

D

epanctis per sulcos tenuibus laqueis, rusticus grues ceperat satorum hostes. Quem ciconia orabat claudicans (una enim illis et ciconia capta fuerat) : « Grus non sum ego ; sata non depraedor. Sum ciconia, — estque meus indicio color — avium ciconia cunctarum piissima. Meum alo patrem , et aegrotanti inservio sedula ».
At ille «O ciconia, qua gaudeas vitae ration e, non novi », ait ; « sed istud novi : te scilicet simul illis deprehendi quae culta depopulantur mea ; simul igitur illis peribis quibuscum capta fuisti ».
Improborum si fueris socius, haud secus atque illi odiosus fies, ipse tu quamvis nil proximos laeseris.
Nos docet fabula de vitando malorum hominum commercio, ne propter illorum malitiam cum illis pereamus.
















BABRII FABVLAE lAMBICAE CXXIII - FR. BOISSONADE - MDCCCXLIV -




N'hésitez-pas à laisser des commentaires, de donner votre avis sur la fable ou l'article ; si vous le souhaitez répondez à ceux qui demandent des renseignements...
Dans vos réponses soyez polis et affables. Ici vous êtes chez vous, ce site est fait pour vous, participez, réagissez, enfin faites comme chez vous. Merci.

blog comments powered by